Poświęcam swoje życie służbie Kunlun...
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nie śpisz.
Co to za miejsce?
Co się stało?
Pamiętam, że się wspinałem...
Niczym Daredevil.
Dlaczego mnie śledziłeś?
- Zepchnąłeś mnie z budynku? - Oczywiście.
Tak się robi, gdy ktoś ci się włamuje.
Nadwyrężasz karmę.
Chłopcy.
Też go widzisz?
Danny.
Ty umarłeś.
- Widziałem zdjęcia. - Owszem.
Umarłem.
Ty się nic nie postarzałeś od ostatniego spotkania.
Twoje odwiedziny...
- nie przywidziały mi się. - Nie.
Musiałem zobaczyć cię na własne oczy.
Musieliśmy chronić siebie i firmę.
Nie co dzień ktoś wstaje z martwych.
Czyż nie?
Ale oto jesteśmy.
To jak? Wszystko gra?
Danny?
Jesteś wszystkim, co mam.
Jesteś w domu.
Nie masz pojęcia, jak długo czekałem, by to usłyszeć.
Czekaj.
Jakim cudem żyjesz?
Zdiagnozowano u mnie raka.
Płuc i trzustki. Objął całe ciało.
Walczyłem z nim przez trzy lata,
ale mój stan wciąż się pogarszał.
Pod koniec
ważyłem ledwo 50 kg.
- Jezu. - Tak, u niego też próbowałem.
Na pewno dobrze robisz, mówiąc mu o tym?
Tak. Danny musi wiedzieć.
Tak więc żyłem.
Nie pogodziłem się ze stratą przyjaciela, nie mówiąc o tobie i Heather.
Miałem dwójkę dzieci, którymi musiałem się zająć.
Ich matka odeszła i wśród całego tego nieszczęścia...
pojawili się ludzie z lekarstwem.
Stałem się ich dłużnikiem.
Wyleczyli cię?
- Tak po prostu? - Nie.
Nie poinformowali mnie, że najpierw będę musiał umrzeć.
Nadal pamiętam swe ostatnie tchnienie.
Najstraszniejsze doświadczenie w życiu.
Trzy dni później
znów oddychałem.
Kto cię uratował?
Mówiłeś o nich podczas pobytu w szpitalu.
- Nazywałeś ich Ręką. - Ręka? Tutaj?
Są jak iluminaci, tyle że istnieją.
Opanowali Rand.
To niemożliwe.
Wszystkie te lata szkolenia.
Wszystko to na wypadek, gdyby Ręka pojawiła się w Kunlun.
Ale nigdy ich nie widziałeś?
Nie.
Cała ta historia wydawała się baśnią.
Opowieścią o Szatanie i jego demonach, a nie czymś realnym.
Nie sądziłem, że naprawdę będę z nimi walczył.
Oni jak najbardziej istnieją.
Ale tu jesteś. Jak to mówiłeś?
- Zagorzały wróg Ręki? - Tak.
Tym zajmuje się Iron Fist.
A czy ty nie powinieneś się tym zająć?
Ten Iron Fist.
To tak przebiłeś się przez stalowe drzwi szpitala?
Tak.
Danny, pomóż mi wyzwolić się spod tego zła.
Nie pozwalają mi ujawnić się światu.
Nie pozwalają mi przytulić własnej córki.
- Joy nie wie, że żyjesz? - Nie.
Błagałem, by móc powiedzieć Wardowi i mojemu asystentowi.
Każdy, kto odkrył, że żyję, ginął.
Nie mów Joy, proszę.
Nie powiem.
Nie pozwoliłbym, by Joy stała się krzywda.
Mój sifu nazwałby to przeznaczeniem.
A zatem przyjmij swoje przeznaczenie.
Nie mogę.
Nie kiedy biegam po sądach, próbując odzyskać firmę.
Masz umorzyć wszystkie postępowania.
Żadnych przeszkód.
Zaproponuj wszystko, co należy mu się jako prawowitemu spadkobiercy.
Żartujesz?
Bez obrazy, ale do tej pory żył w klasztorze i uczył się kung-fu.
To nie są negocjacje.
Może powinniśmy oddać mu biuro jego ojca?
Świetny pomysł. Zajmij się tym.
Mam co do ciebie wielkie plany, Danny.
Od czego zacząć?
- Co Ręka robi w Rand? - Tego nie wiem.
Poznałem tylko kilku jej przedstawicieli.
Pojawiają się w moim domu, kiedy mają żądania.
- A teraz? - Ostatnio zażądali,
bym nabył nabrzeże nieopodal... Gdzie to było?
Red Hook.
Joy dobiła targu. Porozmawiaj z nią.
Potrzebowaliśmy w rodzinie takiego wojownika jak ty.
Może poduczę cię kung-fu?
- Byłoby super. - Prawda?
Wpadaj, kiedy chcesz.
Uważaj na siebie, Danny.
Nie boję się Ręki.
To dobrze. Ale mówię o Haroldzie.
Uważaj.
Nie zastąpi ci ojca.
Harold dba tylko o siebie.
Patrz teraz.
- Sensei Wing skopała mu dupsko! - Nieźle.
Znasz zasady: żadnych komórek w dojo.
Do szeregu. Seiza.
Darryl.
Przepraszam, ale nigdy nie widzieli ciebie w akcji.
Ja powinnam przepraszać.
Jestem hipokrytką. Nie powinnam była tam iść.
Nie musisz przepraszać.
To było super. Wrzuciłem to do internetu.
Słucham?
Wszyscy zobaczą, że wymiatasz, i przyjdą na zajęcia.
Więcej uczniów to więcej pieniędzy. Sama korzyść.
Wcale nie.
Walka za pieniądze jest niezgodna z kodeksem bushido.
- Jednorazowy błąd. - Gówno prawda.
- To po co uczymy się walczyć? - Dla stypendium.
Jakbym miał je kiedykolwiek dostać.
Nie umniejszaj swoich zdolności, Darryl.
Do szeregu.
Schowajcie ego do kieszeni
i zaczynamy.
Czemu zmieniłeś zdanie?
Obudził się we mnie wewnętrzny tata.
- Pomyślałem, że tego by chciał. - Miło, ale...
pomyślałeś, co on może tu robić?
Żebym wiedział.
To ty otworzyłaś drzwi klasztornemu chłopcu z miseczką.
Wiem, że tak było.
Zawsze miałaś do niego słabość.
Nieźle się odstroiłeś.
Krawat jest trochę babski.
Mnie się podoba. Chodź.
Dziękuję wszystkim za uczestnictwo w tej niezwykłej chwili,
w której Danny Rand zajmie należne mu miejsce w firmie,
która nosi jego nazwisko.
Danny będzie kontynuował dzieło swego ojca, Wendella.
Wspólnie poprowadzimy firmę ku świetlanej przyszłości.
Panie i panowie,
przedstawiam wam Danny'ego Randa.
Świetnie. Dzięki.
Właź, czytaj z kartki i wynocha.
Musiałem przejść długą drogę do domu.
Bo tym jest dla mnie Rand. Domem.
Mój ojciec, Wendell Rand,
zaszczepił we mnie miłość i szacunek do tej firmy, które nigdy nie zgasły.
Gdy miałem dziesięć lat, wsiadłem z rodzicami do samolotu.
Niestety nie dotarliśmy do celu.
Straciłem rodzinę w katastrofie
i stałem się jedynym ocalałym.
Życie zawdzięczam mnichom, którzy wychowali mnie w klasztorze
zupełnie inaczej niż do tamtej pory.
Nauczyli mnie,
jaką wartość ma życie,
ciężka praca
i nierezygnowanie z rzeczy, które są dla mnie ważne.
A ta firma jest ważna.
Panie Rand?
- Panie Rand! - Tak?
Jennifer Many, New York Bulletin.
Czy był pan pacjentem szpitala psychiatrycznego im. Bircha
i dra Paula Edmondsa?
Tak.
- To prawda. - Danny.
Wracając tu... Nie wiem...
Choć wszystko wydawało się znajome,
poczułem się przytłoczony.
Straciłem kontrolę.
Ale dzięki Joy i Wardowi trafiłem do dra Paula Edmondsa
i otrzymałem potrzebną mi pomoc.
Nie wróciłbym tu, gdyby nie oni.
Jak długo przebywał pan w szpitalu?
- Czy jest pan agresywny? - Dziękujemy.
Dziękuję.
Zasługiwaliśmy na coś gorszego.
Jak mawia Czcigodny Jadeitowy Władca:
„Dobro jest prawem wiecznym”.
Masz czas pogadać o tym nabrzeżu?
O nabrzeżu? Czemu?
Chcę zrobić rozeznanie.
Zapytaj naszej asystentki, Megan.
Ustali spotkanie.
Dzień dobry, Megan. Chciałem umówić się na spotkanie z Joy.
Sprawdzę jej grafik.
Powinno udać się pana wcisnąć za jakieś dwa, trzy dni.
Trzy dni?
Przyszedł właśnie pana pierwszy gość.
Spoko. Kto?
- J-Money! - Tak nie robimy.
Dobrze.
Dzięki.
Biuro twojego ojca. Znalazło się nawet jego biurko.
Tylko mi się tu nie rozklejaj.
Nie rozklejam się. Ale...
minęło tyle czasu.
- Wszystko gra? - O rany.
Szaleństwo.
Nie wierzę...
Co robisz, Danny?
Lubiłem przyklejać naklejki pod biurkiem taty.
Nadal tu są.
Oczywiście.
Możemy dalej bawić się we wspominki,
ale skoro to godziny pracy, to może się do niej zabierzemy?
Swoją drogą, jeszcze nigdy nie zamknęłam sprawy tak szybko.
Co zrobiłeś?
Musiałem ożywić zmarłych.
Lepiej to podpisz, zanim zmienią zdanie.
Dobra.
A zatem,
co mam robić?
Nie zajmujesz tu żadnego stanowiska.
- Myślałem... - Pozwól, że wyjaśnię.
Jako właściciel 51% udziałów jesteś najważniejszym członkiem zarządu.
Więc choć nie masz swoich
codziennych obowiązków...
- Mój głos się liczy. - Właśnie.
Myślisz, że mam dostęp do kont i ksiąg rachunkowych?
Ze swoim nazwiskiem i udziałami masz dostęp do wszystkiego.
Drobna wskazówka.
Wdrażaj się powoli.
Większość wciąż uważa to za wrogie przejęcie.
Jasne.
Żaden problem.
Wyślę kuriera po te umowy.
Danielu,
dostałeś wielką szansę.
Nie zmarnuj jej.
Czyli...
jak skończę podpisywać,
to co dalej?
Zamknięte czy otwarte?
Otwarte?
Dwanaście milionów ludzi w 98 krajach
choruje na leiszmaniozę.
Cześć.
Witam.
Kontynuuj.
Mogę usiąść obok Joy?
Dzięki.
Już?
Jak mówiłem, nasz lek przeciwpasożytniczy będzie miał dalekosiężne skutki.
- Istnieje około... - Co to?
Strategia cenowa nowego leku, który opatentowaliśmy.
Wejdziemy na rynki Azji, Afryki,
Ameryki Południowej i Środkowej oraz Europy Wschodniej.
To nasi potencjalni klienci.
Co oznacza, że możemy wyprodukować
pigułki w cenie niższej niż pięć dolarów za sztukę.
Możemy je sprzedawać po 50 $.
Sfinansujemy nowe badania i zwiększymy zyski
naszego działu farmaceutycznego.
Przepraszam, ale jaki jest wskaźnik zgonów spowodowany...
Czym?
Leiszmaniozą.
Tylko w zeszłym roku nieleczona przyczyniła się do 50 000 zgonów.
A my mamy na to lek?
Możemy ratować życie po pięć dolców za pigułkę,
a wy chcecie podnosić ceny?
Wiem, jak to wygląda,
ale to jest biznes.
Sprzedawajmy w cenie produkcji.
To tak nie działa.
To normalny biznes.
„Normalny” nie znaczy „najlepszy”.
Zarobić możemy na czym innym.
Panie Rand, proszę. Wiemy, co robimy.
Światowa Organizacja Zdrowia zakupi znaczną część produkcji
i sfinansuje leczenie w Krajach Trzeciego Świata.
Żaden chory nie zostanie bez lekarstw.
Nikt nie powinien bogacić się na nieszczęściu innych.
To złe.
Musimy sprzedawać lek w cenie produkcji. Kropka.
Dla jasności, Danny,
czy jako główny udziałowiec
stawiasz warunki już pierwszego dnia?
Tak.
To jakiś absurd.
Być może,
ale jeśli pan Rand tak sobie życzy, spełnimy jego wolę.
Będziemy sprzedawali po kosztach.
Dziękuję.
Zwolniło mi się miejsce w grafiku. Chcesz pogadać o nabrzeżu?
Jasne.
Cholera.
- Cześć. - Witaj.
Dobrze się dziś spisałeś.
Pokazałeś klasę, przedstawiając Danny'ego.
Lepiej bym tego nie zrobił.
Dzięki.
Co zrobisz z tą dziennikarką?
Jeśli ty o tym nie opowiesz, ona to zrobi.
- Nie ja go tam wsadziłem. - Synu.
Nie czas wskazywać winnych.
Czas znaleźć rozwiązanie.
Mogę liczyć, że się tym zajmiesz?
Możesz.
To wynagrodzi mi z nawiązką
dzisiejsze fiasko z ceną leku.
Joy zajęła się Dannym. To się więcej nie powtórzy.
To właśnie chciałem usłyszeć.
Kocham cię, synu.
Megan!
Proszę pana?
Skontaktuj się z Jennifer Many.
Przekaż, że odpowiem na wszystkie jej pytania. Dziś w moim biurze.
Ci mnisi, z którymi się wychowałeś.
To byli tacy prawdziwi łysi goście w szatach,
jak w Szaolin?
Tak.
Oldskulowi.
Czyli biegałeś po górach w mnisich szatach.
Zdziwiłabyś się, jak są wygodne.
Wierzę. Tylko nie zakładaj ich do pracy.
Teraz pewnie żałujesz,
że dałaś mi tę miskę.
Owszem, to było wejście smoka.
I choć niekoniecznie się myliłeś,
mogłeś ich przekonać w inny sposób,
zamiast obnosić się ze swoimi udziałami.
Skoro tak mówisz.
Dlaczego dałaś Jeri tę miskę?
Przywołała we mnie tyle wspomnień...
i uczuć, które zepchnęłam gdzieś w głąb.
I zamknęłam.
- Ma to według ciebie sens? - Tak.
Ma.
Twój powrót...
przypomniał mi wszystkich, których straciłam.
Rodziców...
matkę, ojca.
Twój ojciec...
bardzo cię kochał.
Masz szczęście, że nie musiałeś go oglądać pod koniec.
To było straszne.
Twój powrót uświadomił mi, kim się stałam,
i nie byłam z tego zadowolona.
Tacie też by się to nie podobało, więc...
musiałam zrobić, co należy.
Jeśli jakoś ci to pomoże,
to uważam, że Harold byłby z ciebie dumny.
Nie masz nikogo lepszego?
Serio? Gość waży dwa razy tyle co ty.
Może zmierzę się z dwoma?
Jeśli wygram, płacisz podwójnie.
Jesteś popieprzona, wiesz?
Ale cię lubię.
Gotowi na walkę życia?
Lepiej się przygotujcie!
Bo Córka Smoka powróciła!
Ale uważa,
że Duke nie jest dla niej
żadnym wyzwaniem.
Zatem na własne życzenie
będzie walczyła z dwoma zawodnikami.
Mam dla niej idealnego przeciwnika.
Jimmy Pierce, jesteś tu?
Jimmy!
Ta mała myśli, że mnie pokona?
Cóż więcej mogę powiedzieć? Chodźcie.
Znacie zasady? Nokaut albo poddanie się kończą walkę.
A poza tym róbcie, co chcecie.
Jesteś pewna?
Walczcie!
Dalej!
Utknęłaś, mała? Chodź tutaj.
Wstawaj!
Po co Rand to nabrzeże?
Nie wiem.
Ward kazał je kupić. Ja tylko mu to ułatwiłam.
To normalne, że radca prawny kupuje takie rzeczy i nie wie po co?
Nie muszę wiedzieć.
Ward poprowadził firmę do sukcesu i...
Czemu tak cię to interesuje?
Gdy po katastrofie trafiłem do klasztoru,
dowiedziałem się o pewnym stanowisku.
Ważnym i potężnym.
Chciałem je dostać.
Twój ojciec zawsze powtarzał, by mierzyć wysoko.
Nikt nie wierzył,
że taki xiaoguilao jak ja może tego dokonać.
- Xiaogui... co? - To...
Człowiek z zewnątrz.
- Tak mnie nazywali. - Nie brzmi miło.
Ale też całkiem fajnie.
Poza tym to mnie jeszcze bardziej motywowało.
Jasne. Rozumiem.
Problem tkwił w tym,
że nigdy nie myślałem o powodach, dla których tak pragnąłem tej pracy.
Zwyczajny upór pomyliłem z przeznaczeniem.
Nie wziąłem pod uwagę, jak wpłynie to na moje życie.
- Dostałeś tę pracę? - Tak.
Walczyłem o nią do końca.
Zapracowałem na nią.
Było warto?
Nie wiem. To się okaże.
A więc...
jak długo planujesz tu zostać?
Nie wiem.
Odkąd wróciłem, byłem dość zajęty.
Po 15 latach w klasztorze...
To duża zmiana.
Nie masz pojęcia.
- Po pierwsze: mój pokój. - Tak?
Nie przypominał tego.
Dwa na dwa metry, brudna mata na podłodze.
Miałem koc.
Garnek do sikania.
Co rano wnosiłem półtora kilometra pod górę wielkie dzbany
z wodą dla mnie i mojego sifu.
- Codziennie? - Codziennie.
A to była ta prostsza część.
Potem był trening.
Codziennie, przez całe dnie.
Kiedy nie trenowaliśmy, walczyliśmy.
Każda chwila była walką.
Porażka... oznaczała lanie.
Za zwycięstwo czekała nagroda
w postaci nowej lekcji.
To raczej maltretowanie.
Ale zrobiło ze mnie tego, kim dziś jestem.
Czyli?
Sam nie wiem.
Kolejnego kolesia w luksusowym apartamencie?
- Napijesz się? - Tak.
Umiesz zrobić wódkę z tonikiem?
Jeśli tylko miesza się wódkę z tonikiem, to owszem.
Chyba sobie poradzę.
Otworzę.
Mało toniku.
Danny!
Do Złotych Piasków.
Idź!
- Wszystko OK? - Tak.
Musimy wezwać policję.
- Wiem, dokąd idą. - Co?
To fatalna sytuacja.
Jakby Tarzan
wkroczył tu prosto z dżungli.
Jak to?
Nie powinienem pani tego mówić,
ale opracowaliśmy lek, któremu poświęciliśmy wiele lat.
Przetestowaliśmy go i opatentowaliśmy. Nie mogę wdawać się w szczegóły,
ale powiem pani tyle:
to będzie hit.
Uratuje miliony istnień.
Proszę posłuchać:
spotkanie w sprawie strategii cenowej. Chcemy podnieść ceny
i wypracować ogromne zyski, by sfinansować kolejne lata badań.
- Jasne. - Wchodzi Danny
i wykorzystuje swoją pozycję,
by zmusić nas do sprzedaży w cenie produkcji.
Produkcji.
Żartuje pan.
Poniesiemy straty rzędu setek milionów dolarów.
Jest gorszy
od tych dzianych, wyzwolonych hipsterów z Williamsburga.
Dzięki za wywiad.
Już pani wychodzi? Nie skończyliśmy burbona.
Kuszące, ale rano mam termin.
Ellison? Nie dawaj Karen pierwszej strony.
Mam na jutro coś ekstra.
- Co ci się stało? - A tobie?
Dlatego tu jestem.
Zajmiesz się Joy?
Nie śledził cię?
- Nieporozumienie. - Jasne.
Miliony na koncie usprawiedliwiają wiele grzechów.
Miliardy.
Co wiesz o Złotych Piaskach?
Nic. Jest kilka chińskich knajp o tej nazwie...
Czy któraś z nich służy za kryjówkę zbirom z toporkami?
Znasz ich?
Triady.
- Są niebezpieczni. - No raczej.
Tych Złotych Piasków szukacie.
To przykrywka dla Yangshi Gongsi, firmy klanu Yang.
- Muszę z nimi pomówić. - Żartujesz sobie?
Chcesz zadzierać z Triadami?
RESTAURACJA ZŁOTE PIASKI
Mogę w czymś pomóc?
Przepraszam, zamknięte.
Muszę porozmawiać z szefem Yangshi Gongsi.
Nie chcę kłopotów.
Więc nie powinieneś ich szukać.
To on.
On pokonał was wszystkich?
Jestem Yang Hai-Qing,
szef Yangshi Gongsi.
A ty?
- Danny Rand. - Z Rand Enterprises?
Ten sam.
Dlaczego wysłał pan ludzi po Joy Meachum?
Dlaczego wasza firma ukradła nam nabrzeże?
Co?
Mieliśmy umowę z poprzednim dzierżawcą.
Joy Meachum ją złamała. Chcieliśmy wyjaśnień.
Nie.
Chcieliście ją porwać i wymusić nową umowę.
Może ciebie powinniśmy do tego wykorzystać.
Po to tu przyszedłeś?
Przyszedłem powiedzieć, żebyście się więcej do niej nie zbliżali.
Dlaczego Rand tak zależy na tym nabrzeżu?
Zmusiła nas do tego inna grupa.
Kto mógłby zmusić takiego giganta do czegokolwiek?
Ręka.
Nie wiedziałem.
Proszę przekazać pannie Meachum moje najszczersze przeprosiny.
Wie pan, co Ręka zamierza zrobić z nabrzeżem?
Co robią w Nowym Jorku?
Mają zostawić Rand!
Proszę...
Załóż ją.
Dokąd idziemy?
Na przejażdżkę.
Oddychaj.
Lepiej.
- Wszystko dobrze? - Tak.
- Podobno ty i Danny razem dorastaliście. - Tak.
Nasi rodzice się przyjaźnili.
Żartowało się, że mam za niego wyjść.
Blisko.
Był dobrym dzieckiem.
Był miły.
Gdybyś mi powiedziała, że pokona ludzi z siekierami...
Toporkami.
Już nie będą robić problemów.
- Jak to załatwiłeś? - Porozmawiałem z nimi.
Pięściami?
Raczej podzieliłem się pomysłami.
W końcu doszliśmy do porozumienia.
Co robisz?
Jak to się mówi? To nie mój pierwszy raz?
Mogę ci to bez problemu nastawić.
W Kunlun
mój sifu kazał mi liczyć do trzech, zanim to robił.
Yee...
Cholera!
Jeśli chodzi o walkę za pieniądze...
- Co? - Nie oceniam cię.
Sam walczyłem w nielegalnych walkach, wracając z Kunlun.
Ale nie zapominaj,
że zapłacę ci, tak jak się umawialiśmy.
Wciąż wiszę ci za sześć miesięcy czynszu.
Odpowiedź brzmi tak samo.
Ale dzięki.
Dobra, w drogę.
- Do zobaczenia. - Dzięki.
Jak powiemy Wardowi?
Że goście z toporkami zaatakowali jego siostrę?
Myślałam, że nie chcesz mieszać w to policji.
Racja.
Co nie znaczy, że nie chcę wiedzieć, co się dziś wydarzyło.
Oboje chcemy.
Na razie.
Byłeś dobrym i wiernym sługą Ręki.
Nabrzeże jest nasze.
Przyjmij swoją nagrodę.
Nie widziałem jej osobiście, odkąd była dzieckiem.
Ktoś uderzył moją córkę?
Moi ludzie mówią, że weszła w zatarg z przestępcami.
Ma szczęście, że jej ochroniarz jest tak utalentowany.
Nic jej nie jest.
Czy dobry i wierny sługa może poprosić o coś jeszcze?
Czego chcecie?
Który z was uderzył Joy Meachum?
Ja.
Teraz mogę wrócić do domu.
KORPORACYJNY BOHATER DANIEL RAND WYBIERA „CEL PONAD ZYSK”
TO ODPOWIEDŹ, KTÓREJ SZUKASZ. YANG HAI-QING
Napisy: Agnieszka Putek